Rendieren, stilte & noorderlicht: hoe wij ons leven in NL omruilden voor de wildernis van Zweeds Lapland

Er was een tijd dat we elke zomer- en wintervakantie doorbrachten in het verre Noorden van Zweden en Noorwegen. Wie zijn we? 

Hej: Maarten (48) en Janneke (44)

En elke keer dat we weer terugreden richting Nederland, zeiden we tegen elkaar: “Ooit wonen we hier.” Niet omdat we het  zo slecht hadden in Nederland. 

We hadden een heel fijn leven, heerlijk huis, mooie mensen om ons heen, naar ons zin op het werk. Maar toch..

Jarenlang bleef het bij dromen. 

Tot april 2022, toen we die droom eindelijk waarmaakten en de grote sprong waagden: van Nijmegen naar Arjeplog; 

de minst dichtbevolkte kommun diep in Zweeds Lapland, in het hart van Sápmi met 0,2 persoon per vierkante kilometer. Een arm ongeveer dus. Geen drukte hier!

Vanaf de eerste dag voelde het als thuiskomen. Niet zoals je thuiskomt na een lange werkdag, maar zoals je je voelt op de plek waar je altijd al hoorde te zijn. De wildernis, de stilte, de rust, de wisseling van echte seizoenen waar we ons dagelijks leven op (moeten) aanpassen. We wilden een leven creeren waar je geen vakantie meer nodig hebt. All in! 

Een van de meest onverwachte dingen die oa uit dit nieuwe leven zijn voortgekomen, is het ontstaan van de Zenloze Zweedse Podcast, die ik samen met Nicole maak. 

Wat begon als online ontmoeten en kletsen op Instagram over ons nieuwe leven hier, groeide uit tot een heuze podcastverkerings-vraag! En ik zei: JA!

In onze podcast praten we openhartig en bloedeerlijk over emigreren, dromen najagen, Zweden, en alles wat daarbij komt kijken: de mooie kanten, maar ook al die dingen die niemand je vooraf vertelt. 

Fun fact: Nicole en ik wonen 500km bij elkaar vandaan, en hebben elkaar tijdens het opnemen van de eerste 3 maanden zelfs nog nooit in het echt ontmoet! Onze podcast is 1 van die bijzondere dingen waarvan we vooraf nooit hadden gedacht dat het zou ontstaan, en waar we inmiddels supertrots op zijn. Luister je een keer mee? Je vindt de podcast op Spotify.

Wat niemand je vertelt over emigreren naar zo’n afgelegen plek, is hoe anders de tijd hier aanvoelt. 

In Nederland tel je de dagen aan afspraken en verplichtingen. 

Hier tellen we ze aan het licht dat verandert, in de zomer 24 uur daglicht, in novermber en december de donkere dagen, aan het ijs dat dikker of dunner wordt, aan de elanden en rendieren die ‘s ochtends door onze voortuin lopen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. 

Voor ons is het dat inmiddels ook al weigeren we het “gewoon” te vinden!

Er zijn weken waarin we geen ander mens zien buiten elkaar. Geen file, geen drukte, geen constante prikkels. Alleen wij, onze twee katten, het bos en het meer. 

Klinkt dat eenzaam? 

Voor ons is het precies het tegenovergestelde: het is ruimte. 

Ruimte om te dénken, om te zíjn, om écht te zien wat er om je heen gebeurt in plaats van er langs te rennen. 

Dat is voor ons “slow wild living.” Geen carrièreladder meer, geen constante haast, maar een leven dat wordt bepaald door seizoenen in plaats van deadlines. Genieten. Lekker aanrommelen. Door het bos sjouwen. Heel veel fotograferen. Zijn.

Maarten werkt in de winter als testrijder, Arjeplog is het mecca van wintertestdriving!  en heeft zich inmiddels ontpopt tot een geweldige goede timmerman. Wat heel erg handig is hier want er gaan regelmatig dingen stuk.

Zelf werk ik als fotograaf en zowel in zomer als winterseizoen ook als receptioniste bij een hotel in Arjeplog. 

Het is geen leven van luxe of gemak; we wonen op 45 minuten rijden van eerste supermarkt en werk, een ziekenhuis is 3,5 uur verderop, het is hard werken, improviseren en soms flink doorbijten als de stroom uitvalt of ervoor te zorgen dat we warm blijven bij -30 graden.

Maar het is óns leven, en we genieten enorm!

Dat is misschien wel de grootste les en bevestiging van wat we ook al veel langer wisten: geluk zit hem zelden in het grote plaatje. Het zit in de beker koffie tijdens een fika bij een vuurtje. In de vis die je ‘s ochtends vangt en dezelfde avond nog op de BBQ gooit. In de eerste sneeuw die geluidloos neervalt. In het geluid van ijs, het “zingen” van het meer, het altijd veranderende licht en het uitzicht over ons meer.

En dan is er nog het Noorderlicht: Wanneer de hemel boven ons groen kleurt en het Noorderlicht danst ren ik, hoe laat het ook is en hoe koud het ook is, naar buiten met de camera. Het noorderlicht vastleggen is voor mij het dichtst wat ik ken bij magie vangen in een foto. Elke keer weer anders, elke keer weer overweldigend.

We wisten altijd al dat we wanneer we eenmaal onze stek in Noord-Zweden vonden, we de schoonheid en dat slow wild living wilden delen: 

Zo ontstond LaplandLiv. 

Wat begon als een droom om híer te wonen, groeide uit tot een verlangen om anderen mee te laten genieten van diezelfde magie: de wildernis, de stilte, de sterrenhemel en het noorderlicht boven ons plekje in Arctisch Zweden.

Inmiddels verwelkomen we al een paar jaar gasten in onze houten cabin direct aan het meer, met een houtgestookte hottub, en zomers in onze cosy glampingtent met sauna aan je eigen meer. 

Als je ons vraagt wat we het mooiste vinden aan dit leven, is het niet één ding. 

Het is de optelsom: rendieren in de tuin, de stilte van weken zonder mensen, overweldigende natuur, de eerste sneeuwvlokken, Noorderlicht wat de hele nachtelijke hemel doet oplichten, ons leven in het hier en nu..Dát is waarom we hier zijn, in Sápmi, ons eigen ware Noorden.

Meer weten/zien? Volg me op instagram!